ΑναζήτησηΕπικοινωνίαTwitterFacebook
Είστε εδώ Αρχική Άρθρα Διάφορα Η Πόντια που ανακηρύχθηκε Αγία

Η Πόντια που ανακηρύχθηκε Αγία

print
email

Αγία Σοφία η Χελιδόνα του Πόντου

Αγία Σοφία - Η Γερόντισσα της Κλεισούρας
- Η ασκήτρια της Κλεισούρας, η Γερόντισσα Σοφία Χοτοκουρίδου γεννήθηκε το 1883 στο χωριό Σαρή Ποπά της επαρχίας Αρδάσης, του Νόμου Τραπεζούντας. Το 1907 παντρεύεται τον Ιορδάνη Χοτοκουρίδη και το 1910 αποκτούν ένα τέκνο. Το 1914 οι Τούρκοι πήραν τον άντρα της στα τάγματα εργασίας, όπου και μάλλον απεβίωσε. Νωρίτερα. Έτσι, η νεαρή χήρα το 1916 κατέφυγε στα βουνά, όπου ζούσε ασκητικά, με μεγάλη νηστεία.

Εκεί της εμφανίστηκε ο Άγιος Γεώργιος και την προειδοποίησε για επικείμενη επιδρομή από Τσέτες. Η Σοφία ενημέρωσε τους συγχωριανούς της, που κρύφτηκαν και απέφυγαν τον κίνδυνο.


Στην ανταλλαγή των πληθυσμών το καράβι που μετέφερε τους συγχωριανούς της Σοφίας στην Ελλάδα, κινδύνεψε να καταποντιστεί. Αυτή έβλεπε τα κύματα γεμάτα από Αγγέλους και την Παναγία. Ζήτησε απ' αυτήν να πνιγεί η ίδια και να σωθούν οι συγχωριανοί της. Η Παναγία τους έσωσε όλους. Ο καπετάνιος δεν το πίστευε πώς σώθηκαν κι έλεγε: «Κάποιον Άγιο έχουμε» και οι χωριανοί του απάντησαν: «Τη Σοφία».


Η ασκητική ζωή της Γερόντισσας

Το 1923, την βρήκε ο ανηψιός της Ισαάκ στη Θεσσαλονίκη! Αναχωρεί με τους εναπομείναντες συγγενείς για την Αναρράχη Πτολεμαΐδος. Η Παναγία την καλεί στο μοναστήρι της στην Κλεισούρα. Μετά από αμφιταλαντεύσεις της Σοφίας αλλά και με θαυματουργική επέμβαση της Παναγίας, τελικά εγκαθίσταται στην Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου, στην Κλεισούρα.

Εκεί έζησε ασκητικά για μισό περίπου αιώνα. Έζησε ως λαϊκή, φορώντας τα μαύρα της χηρείας και της ασκήσεως, καθισμένη πάνω στο τζάκι και αλείφοντας το πρόσωπό της με στάχτη, για να μη φαίνεται η ομορφιά του. Τα περισσότερα χρόνια τα πέρασε μόνη της, με μόνο τον Θεό, μια και το μοναστήρι έμεινε χωρίς μοναχούς. Υπέμεινε τους δριμείς χειμώνες, με τη θερμοκρασία να πέφτει στους -15 βαθμούς και την πολλή υγρασία του τόπου.

Κυκλοφορούσε ξυπόλητη, ενώ τα ρούχα της ήταν πάντα κουρελιασμένα και ανεπαρκή για τις συνθήκες της περιοχής. Της έδιναν καινούργια, όμως δεν τα φορούσε, αλλά τα πρόσφερε σε όσους είχαν ανάγκη. Κοιμόταν και σ᾿ έναν άλλο χώρο, πάνω σε άχυρα, αλλά από κάτω είχε βάλει σουβλερές πέτρες. Δεν λουζόταν ποτέ ούτε χτενιζόταν, και τα μαλλιά της είχαν σκληρύνει πολύ. Όταν κάποτε χρειάστηκε να τα σηκώσει από τα μάτια της, για να βλέπει καλύτερα, αναγκάστηκε να τα κόψει με το ψαλίδι που κούρευαν τα πρόβατα. Παρ᾿ όλη όμως την αλουσία, το κεφάλι της ευωδίαζε!

Το φαγητό της ήταν λιτότατο, συνήθως με ό,τι έβρισκε στην περιοχή: μανιτάρια, μούσκλια, αγριόχορτα, φτέρη, φύλλα των δέντρων, ή με λίγη ντομάτα τουρσί, μουχλιασμένη. Τα σαββατοκύριακα έβαζε και μια κουταλιά λάδι στο πιάτο της. Άλλες φορές άνοιγε καμιά κονσέρβα ψάρι και το έτρωγε όταν είχε πιάσει ένα δάχτυλο μούχλα. Έτρωγε και σε παλιά σκουριασμένα ορειχάλκινα σκεύη, αλλά δεν πάθαινε τίποτα. Όταν κάποιοι διαμαρτύρονταν για τις «υπερβολές» της, τους απαντούσε: «Παιδεύω το σαρκίο μου».


Κι όμως, αυτή η αυστηρή με τον εαυτό της ασκήτρια ήταν πολύ γλυκιά και επιεικής με τους άλλους. Δεν κρατούσε δραχμή από τα χρήματα που της έδιναν, αλλά τα έκρυβε για να τα δώσει στους αναγκεμένους όταν θα ερχόταν η ώρα. Τα κοριτσάκια που μιλούσαν Βλάχικα, αγαπούσαν τη συντροφιά της, έστω κι αν δεν καταλάβαιναν τα Ποντιακά της. Νουθετούσε τις άγαμες κοπέλες που τύχαινε να παραστρατήσουν. Φρόντιζε να παντρευτούν, τις προίκιζε από τα χρήματα που της έδιναν και ανέθετε στην Παναγία την προστασία τους. «Η Παναΐα κι θα χαντ' σας» (δεν θα σας χάσει η Παναγία), τους έλεγε.

Αγαπούσε και τα ζώα. Είχε μια αρκούδα, που ζούσε στο δάσος και την έλεγε «Ρούσα». Ερχόταν κι έπαιρνε τροφή από τα χέρια της, της έγλειφε τα χέρια και τα πόδια από ευγνωμοσύνη κι επέστρεφε στο δάσος. Έβαζε ψίχουλα στα περβάζια των παραθύρων για τα πουλάκια, κι αυτά, όταν η αγία προσευχόταν, φτερούγιζαν γύρω της και κελαηδούσαν. Σαν να ζούσε στον Παράδεισο, πριν από την πτώση.


Το θαύμα της Παναγίας

Είχε κοινωνία με την Παναγία και τους Αγίους. Κάποτε αρρώστησε βαρειά, από σκωληκοειδίτιδα ή κήλη, ώστε να διπλωθεί στα δύο από τον πόνο. Δεν δέχτηκε γιατρό αλλά ελεγε: «Θα ᾿ρθει η Παναγία να με πάρει από τον πόνο».

Έβαζε στουπιά η φυτίλια από τις κανδήλες, ώσπου σάπισε η πληγή κι έβγαζε κακοσμία. Τότε της εμφανίστηκε η Παναγία με τον αρχάγγελο Γαβριήλ και τον Άγιο Γεώργιο. Της είπε ο Αρχάγγελος: «Θα σε κόψουμε τώρα». Αυτή απάντησε: «Είμαι αμαρτωλή, να εξομολογηθώ, να κοινωνήσω, και να με κόψεις». Μια «εγχείρηση θα σου κάνουμε», της απαντά. Έγινε η επέμβαση, η Σοφία έγινε καλά και συχνά σήκωνε χωρίς ντροπή την μπλούζα ή το φόρεμά της, για να δείξει στον κόσμο την τομή που έκλεισε μόνη της.

Κάποιες φορές η Αγία έκανε αλλοπρόσαλλα πράγματα, για να μην αποκτήσει φήμη ανάμεσα στους ανθρώπους. Έτσι, πολλοί την παρεξηγούσαν και την αποκαλούσαν «παλάλα», παλαβή.


Εκοιμήθη εν Κυρίω στις 6 Μαΐου 1974

Το 1981 πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των λειψάνων της, ενώ την παραμονή της γιορτής της Αναλήψεως, 14 Μαΐου 1998 είχαμε την εύρεση και επανακομιδή αυτών. Τα λείψανα της Γερόντισσας βρέθηκαν φυλαγμένα με ασφάλεια στο επάνω τμήμα του τάφου της, πίσω από τον Ιερό Ναό του Τιμίου Προδρόμου. Μετά την ανακομιδή των λειψάνων, αυτά ευωδίαζαν βασιλικό! Και αυτή η ευωδία συνεχίζεται σαν μία λεπτή αύρα...

Όσο ζούσε, ήταν γνωστή μόνο στην Κλεισούρα και στη γειτονική περιοχή της Πτολεμαΐδας. Δεν είχε ενταχθεί σε κανέναν από τους εκκλησιαστικούς κύκλους που συνηθίζουν να διαφημίζουν τα ενάρετα μέλη τους. Μετά την κοίμησή της όμως, πολλοί, ακούγοντας άλλους να διηγούνται τα θαύματα, τη διάκριση, τις συμβουλές και τη βοήθεια της Αγίας, κατάλαβαν ποιον θησαυρό είχαν δίπλα τους και δεν τον εκτίμησαν. Όμως οι προσευχές της ίσως να βοήθησαν και κάποιους απ᾿ αυτούς, χωρίς να το αντιληφθούν.

Απλοί άνθρωποι διηγήθηκαν ονομαστικώς και ενυπογράφως, στον τοπικό Επίσκοπο, πολλές ιάσεις που έγιναν δια πρεσβειών της, πριν και μετά την οσιακή της κοίμηση και πώς πολλές φορές τους συμπαραστάθηκε ψυχικά.


Η επίσημη ανακήρυξη της σε Αγία

Τον Ιούλιο του 2011 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ.κ. Βαρθολομαίος, μετά από εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστοριάς κ.κ. Σεραφείμ, ανακήρυξε επίσημα την γερόντισσα Σοφία ως Αγία και η Εκκλησία μας την ενέταξε στο Αγιολόγιο της, τιμώντας την κάθε χρόνο στις 6 Μαΐου, ημέρα της κοιμήσεώς της.

Τα ιερά λείψανα της Οσίας Σοφίας, φυλάσσονται στη μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας, όπου πλήθος κόσμου συρρέει καθημερινά για να αποτίσει φόρο τιμής στην ασκήτρια της Κλεισούρας.

Μάθε Ποντιακά

Παρχάρ - Οροπέδιο

https://www.lelevose.gr/inner.php/ajax
Παρακαλώ περιμένετε...

Super Gastronom - Μεγάλη ποικιλία σε Ρώσικα προϊόντα

Αλουμινοκατασκευές - Κουφώματα Αλουμινίου στη Θεσσαλονίκη

Life-Events.gr

Ακουστικά βαρηκοϊας και βοηθήματα

Επισκέπτες Online

Έχουμε online 38 επισκέπτες και 0 μέλη.