ΑναζήτησηΕπικοινωνίαTwitterFacebook
Είστε εδώ Αρχική Άρθρα Διάφορα Το όνειρο μου είναι να πάω στην Τραπεζούντα

Το όνειρο μου είναι να πάω στην Τραπεζούντα

print
email

Παύλος Κοντογιαννίδης

Παύλος Κοντογιαννίδης
- Ο Παύλος Κοντογιαννίδης είναι πάνω από όλα (εκτός από σπουδαίος ρολίστας και αξιόλογος κωμικός ηθοποιός) ένας καλός άνθρωπος. Δεν έγινε καλλιτέχνης για την αναγνώριση, αλλά γιατί αγαπούσε το θέατρο. Και όταν ήρθε η δημοφιλία, δεν φόρεσε ποτέ μαύρα γυαλιά, ώστε να αποφεύγει τον κόσμο που τον χτυπά φιλικά στην πλάτη.

Άλλωστε, αυτός ο κύριος από τον Πόντο, για τον οποίο η καταγωγή του είναι τιμή του και καμάρι του, δεν θα μπορούσε ποτέ να καβαλήσει... το καλάμι. Από 12 χρονών οδηγούσε τρακτέρ. Παλικαράκι άνοιγε αυλάκια στα χωράφια για μπαμπάκια με τον πατέρα και τη μητέρα του.

 

Ο Παύλος Κοντογιαννίδης μιλά στην «Espresso» και, χωρίς να μασά τα λόγια του, λέει με σθένος την άποψή του για την κατάσταση στην Ελλάδα του σήμερα. Παράλληλα αποκαλύπτει την πρόθεσή του να ανεβάσει άμεσα την παράσταση «Σέρρα», έναν μονόλογο-φόρο τιμής στους πρόσφυγες του Πόντου που έχασαν «τα δένδρα τα δίφορα», η οποία βασίζεται στο best seller του Γιάννη Καλπούζου.
 

Από πού είναι η καταγωγή σας;
Από τη Βέροια. Το χωριό λέγεται Μετόχι Ημαθίας και βρίσκεται δίπλα στο φράγμα του Αλιάκμονα. Είναι ένας χώρος καταπληκτικός. Εκεί έζησα όλα τα παιδικά μου χρόνια. Οι γονείς μου ήταν πρόσφυγες από την Τραπεζούντα και την Αργυρούπολη του Πόντου. Ξεριζωμένοι, το 1922, πήγαν στην Πόλη, μετά στον Πειραιά και τελικά στη Βέροια, γιατί ο πατέρας μου αγαπούσε τη φύση και το χώμα. Είμαι Πόντιος, από αγροτική οικογένεια.
 

Βοηθούσατε και εσείς στα χωράφια;
Οι γονείς μου ήταν πολύ εργατικοί άνθρωποι. Ο πατέρας μου βρισκόταν από το πρωί μέχρι το βράδυ στα κτήματα και η μητέρα μου, με πέντε παιδιά, έκανε σχεδόν τα πάντα. Ημουν ο βενιαμίν της οικογένειας. Οι δικοί μου με απέκτησαν μετά τους πολέμους και τον Εμφύλιο, σε μια πολύ δύσκολη χρονική περίοδο για την Ελλάδα, όπου υπήρχε πολλή φτώχεια και οι άνθρωποι έφευγαν στην ξενιτιά. Τη δεκαετία του ’60 θυμάμαι φίλους, συγγενείς, θα έλεγα ένα ολόκληρο χωριό να ψάχνει το όνειρο για μια καλύτερη ζωή σε Γερμανία, Αυστραλία και Αμερική.

Οι δικοί μου δεν έγιναν μετανάστες, πάλευαν με τη γη. Με θυμάμαι δώδεκα χρονών αγόρι όχι μόνο να εργάζομαι στα χωράφια, αλλά και να οδηγώ τρακτέρ. Στο χωριό είχαμε μείνει από παιδιά -δεν θα το ξεχάσω ποτέ αυτό-, εγώ και ο 13χρονος ξάδερφός μου. Ολοι οι άλλοι ήταν γέροντες.

Ετσι έκανα όλα τα θελήματα. Εχω πάρει τόσες ευχές από παππούδες και γιαγιάδες, που μου φαίνεται ότι θα ζήσω για χίλια χρόνια (γέλια). Τα παιδικά μου χρόνια ήταν φτωχά, δημιουργικά, ανθρώπινα μέσα στην πεδιάδα του Αλιάκμονα, που είχε τόσο χρώμα.
 

Ψάξατε ποτέ τις ρίζες σας στην Τραπεζούντα;
Α, τώρα τι με ρωτάτε... Αυτό είναι το όνειρό μου και των ανιψιών μου. Να πάμε στον Πόντο και στη Μικρά Ασία, γιατί από εκεί κατάγεται ο πατέρας τους. Πάντως, οι αφηγήσεις των δικών μου για τις περιοχές που άφησαν δεν ήταν καταστροφικού περιεχομένου. Μιλούσαν πάντα με νοσταλγία. Εγώ άκουγα όσα έλεγαν για τα σπίτια τους, τις αγορές, τις εκκλησιές τους σαν παραμύθι. Η μητέρα μου έλεγε ότι στον Πόντο τα δέντρα ήταν δίφορα, δηλαδή οι μηλιές έβγαζαν μήλα δυο φορές τον χρόνο. Μου φαινόταν παράδεισος.
 

Οικογένεια αποκτήσατε;
Ναι, δόξα τω Θεώ. Εχω μια κόρη που τη χαίρομαι και η οποία σπουδάζει στο πανεπιστήμιο. Βλέπω τα νέα παιδιά που έχουν πτυχία και φεύγουν από τη χώρα. Δεν μου αρέσει αυτό. Πιστεύω στο δόγμα «μένω στη χώρα και παλεύω να αλλάξω τα πράγματα». Είμαι επαναστάτης από μικρός κι επιβιώνω. Αγαπάω την πατρίδα μου και δεν θέλω να μου την πάρουν. Δεν θα φύγω προκειμένου να αφήσω τους άλλους να βγάλουν την άκρη μόνοι τους. Η γη μας μπορεί να θρέψει πολλούς. Οι δικοί μου ήρθαν με ένα κουτάλι από τον Πόντο, έγιναν νοικοκυραίοι, έκαναν σπίτια, προκοπή, κι έβγαλαν επιστήμονες.
 

Πληροφορούμαι ότι ανεβάζετε την παράσταση «Σέρρα», που βασίζεται στο ομώνυμο best seller του Γιάννη Καλπούζου. Πώς έγινε αυτή η συνεργασία;
Όταν μου έφεραν το βιβλίο του με ιδιόχειρη αφιέρωσή του, το πήρα στα χέρια μου κι από τις πρώτες σελίδες έπαθα μεγάλη ζημιά. Μου θύμισε αυτά που μου έλεγε η μάνα μου για τον ξεριζωμό των Ποντίων, αλλά με ντοκουμέντα. Έκλαιγα και συνέχιζα να διαβάζω. Ο κεντρικός ήρωάς του, ο Γαληνός Φιλονίδης, ζει όλη την προσφυγιά, αλλά με ημερομηνίες σε ιστορικό φόντο. Μου ήρθε αμέσως στο μυαλό ότι αυτός ο χαρακτήρας θα γινόταν ένας συγκλονιστικός θεατρικός μονόλογος.

Βρεθήκαμε, λοιπόν, με τον Γιάννη Καλπούζο και τον κοινό μας φίλο, τον συγγραφέα Δημήτρη Αρβανίτη, και το βάλαμε κάτω για να δούμε πώς θα γίνει και η παράσταση πρώτη. Γιατί το βιβλίο «Σέρρα» είναι κορυφαίο σε πωλήσεις, έτσι κι αλλιώς. Συμφωνήσαμε ότι, μέσα σε 33 σελίδες, θα τα πω όλα. Υπάρχουν και δραματοποιημένα σημεία που θα ερμηνεύσουν μέσα από βίντεο ή σκέτο ήχο οι συνάδελφοι Θέμης Πάνου, Εφη Καραγιάννη, Γρηγορία Αυγερινοπούλου και Νίκος Πολοζιάνης.
 

Τι έχει το DNA των Ελλήνων και παραμένει σθεναρό;
Δεν ξέρω τι έχουν οι Ελληνες. Εγώ, όπως λέει και ο Καλπούζος στο έργο του, πιστεύω στον άνθρωπο. Δεν με ενδιαφέρει αν είσαι Ρώσος, Ιταλός, Τούρκος. Ανθρωπος είσαι; Από τον προδότη, τον ψεύτη, τον εξουσιομανή, τον άπληστο, κρατάω αυτή τη λέξη. Οι «καλοί άνθρωποι» κρατάνε την ισορροπία σε όλους τους λαούς και στον πλανήτη. Τέσσερις μήνες διαβάζω το βιβλίο του Καλπούζου.

Ο συγγραφέας θυμίζει ότι ο λαός που ψήφισε τον Βενιζέλο κι έφτασε μέχρι τη Σμύρνη ήταν ο ίδιος που τον καταψήφισε κι έγινε η Μικρασιατική Καταστροφή. Δυστυχώς, τότε επικράτησαν τα θηρία κι όχι οι καλοί. Τα λόγια του συγγραφέα είναι διδακτικά κι όχι επιφανειακά.

 

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη εδώ
 

Μάθε Ποντιακά

Παρχάρ - Οροπέδιο

https://www.lelevose.gr/inner.php/ajax
Παρακαλώ περιμένετε...

Super Gastronom - Μεγάλη ποικιλία σε Ρώσικα προϊόντα

Αλουμινοκατασκευές - Κουφώματα Αλουμινίου στη Θεσσαλονίκη

Life-Events.gr

Ακουστικά βαρηκοϊας και βοηθήματα

Επισκέπτες Online

Έχουμε online 57 επισκέπτες και 0 μέλη.