Ο Γιάννης Μιχαηλίδης, γνωστός και ως «Μίχα», ο κεντικός αμυντικός του ΠΑΟΚ, απέκτησε τώρα τραγούδι και μάλιστα στα Ποντιακά, καθ’ ότι Πόντιος στην καταγωγή.
Ένα ξεχωριστό «soundtrack»
που κυκλοφόρησε online και έγινε viral
ΜΙΧΑ – Soundtrack
Ο Γιάννης Μιχαηλίδης έχει εξελιχθεί πλέον σε μία πολύτιμη μονάδα για τον ΠΑΟΚ. Είναι ο παίκτης που ξέρει να στέλνει τις βαθιές μπαλιές του κατευθείαν μπροστά – για γρήγορες αντεπιθέσεις, που έχει αριστερό σουτ «φαρμάκι» και είναι πολύτιμος για τον προπονητή του.
Η δε πρόσφατη κλήση του στην Εθνική Ελλάδας, από τον ομοσπονδιακό προπονητή Ιβάν Γιοβάνοβιτς, αποδεικνύει πως η αξία και το ταλέντο του Πόντιου ποδοσφαιριστή έχει ξεπεράσει τα όρια της Τούμπας και φτάνει σε πανελλήνιο επίπεδο.
Έτσι λοιπόν, ο γνωστός από τα social media creator «Looper5» αποφάσισε να αφιερώσει ένα τραγούδι – και μάλιστα στα Ποντιακά – στον Γιαννιτσιώτη κεντρικό αμυντικό του Δικέφαλου του Βορρά.
Η επιλογή της γλώσσας δεν ήταν τυχαία. Ο Γιάννης Μιχαηλίδης έχει Ποντιακές ρίζες, οπότε το άσμα τιμά και την καταγωγή του. Το αποτέλεσμα; Ένα ξεχωριστό «soundtrack» που κυκλοφόρησε online και έγινε viral.
Δες παρακάτω τους στίχους και το video. Απολαύστε ένα soundtrack το οποίο συνδυάζει το ποδόσφαιρο, τη μουσική και την Ποντιακή διάλεκτο.
Στίχοι τραγουδιού
Στράταν ’ς σα σκοτάδεα, φωτίαν αχούει η γη,
κ’ ελέπ’ς ’ton Γιαννάρον, σο χορὼν να τραγωδεί.
Αριστερόν ποδάρι, μάγισμαν, ξορκίν και φως,
ανοί’ει δρόμον μόνος, κ’ εσείρει τ’ άστρα ομπρός.
Γιαννάρα μ’, τη σο μοσχοπόλεμον σταλμένος,
παιδίν ατώρα κι αεί, μες ’ς σην καρδίαν γραμμένος.
Δικόν μας είσαι, αίμαν, ρίζαν, φως και ψή,
ΠΑΟΚτσάκιν πετσί, κι ας τρέμ’ η γης ως εσύ.
Σο γήπεδον ’κ’ ευρέθ’κε ψυή να δημιουργεί,
σαν ποταμόν ’κ’ εθέλ’ να στέκει, πάντα κυλεί.
Όλ’ άμον όργανα παίζ’νε ’ς σα χέρια ’τ’, θεία φωνή,
κι όντες πορπάτ’ σο χόρτον, πνί’κ’ η ανάσα η γη.
Γιαννάρα μ’, τη σο μοσχοπόλεμον σταλμένος,
παιδίν ατώρα κι αεί, μες ’ς σην καρδίαν γραμμένος.
Δικόν μας είσαι, αίμαν, ρίζαν, φως και ψή,
ΠΑΟΚτσάκιν πετσί, κι ας τρέμ’ η γης ως εσύ.
Κι άμον κεραυνόν άνεμα χτυπάς και σκοράρεις,
φλόγα σο μέτωπον κρατείς, κι ατόν ’κ’ εχάρισ.
Άμον τη νύχτας το στοιχειόν, το βλέμαν σου θραφεί,
κι η Τούμπα κράζει τ’ όνερον, πα τ’ όνομάν σ’ ξυπνεί.